Wat een meertalige website in België nodig heeft

België heeft drie officiële talen: Nederlands, Frans en Duits. Daarnaast is Engels vaak de taal waarin bedrijven zaken doen. Welke daarvan op jouw website horen, hangt af van waar je klanten zitten en in welke taal je ze kan helpen.

Welke talen je kiest

Vlaanderen is Nederlandstalig, Wallonië Franstalig en het Brussels Gewest officieel tweetalig. Duits is de taal van de Duitstalige Gemeenschap in het oosten van het land. Een bakker in Gent kan perfect toe met Nederlands. Een groothandel die aan winkels in heel België levert, heeft allicht Nederlands en Frans nodig, en Engels als er ook buitenlandse klanten zijn.

Denk ook aan wat er na het bezoek gebeurt. Wie je site in het Frans leest, verwacht op zijn mail ook een antwoord in het Frans. Elke taal moet je bovendien bijhouden: een nieuwe dienst of een gewijzigd openingsuur moet op elke versie komen. Je kan een taal later altijd nog toevoegen, dus begin gerust met de talen die je vandaag kan volhouden.

In België bestaan ook wettelijke regels over taalgebruik, bijvoorbeeld voor documenten aan personeel en voor informatie aan consumenten. Of die iets betekenen voor jouw website, hangt af van wat je doet. Dat vraag je het best aan een jurist.

Elke taal een eigen adres

Elke taalversie van een pagina krijgt best een eigen webadres, het adres dat bovenaan in je browser staat. Zoekmachines zoals Google lezen je site adres per adres. Verandert een knop alleen de tekst op het scherm, terwijl het adres hetzelfde blijft, dan kan de zoekmachine je Franse tekst missen. Wie in het Frans zoekt, vindt die pagina dan niet. Met een eigen adres kan je een Franse klant ook gewoon de link naar de Franse pagina sturen.

Dat adres kan er op verschillende manieren uitzien:

• Een map per taal, zoals voorbeeld.be/fr/services.
• Een subdomein per taal, zoals fr.voorbeeld.be/services. Een subdomein is een extra stukje voor je domeinnaam.
• Een eigen woord per pagina, zonder taalcode, zoals voorbeeld.be/diensten en voorbeeld.be/services.

Deze site doet het op de laatste manier. Ze heeft Nederlands en Engels, en elke pagina heeft per taal een eigen adres, zonder /nl of /en. De diensten staan op /diensten, en de Engelse versie staat op /services. Tradi, een website die ik bouw voor een herenmode-agentuur, komt in drie talen.

Een goede taalknop brengt je naar dezelfde pagina in de andere taal, zodat je niet opnieuw moet zoeken vanaf de homepage. Schrijf de talen voluit in hun eigen taal: Nederlands, Français, Deutsch, English. Vlaggen staan voor landen, en dat past slecht in een land met drie officiële talen.

Laat bezoekers ook zelf kiezen. Een site die iemand automatisch doorstuurt op basis van de taal van zijn browser, maakt het lastig voor een Vlaming met een Engelstalige telefoon. Ook een zoekmachine kan zo versies missen.

Wat hreflang doet

hreflang is een label in de code van je pagina. Bezoekers zien het niet. Het zegt tegen zoekmachines dat deze pagina ook in een andere taal bestaat, en op welk adres. Zo kan Google iemand die in het Frans zoekt naar je Franse versie sturen. In de code ziet dat er ongeveer zo uit:

<link rel="alternate" hreflang="nl-BE" href="https://voorbeeld.be/diensten" />
<link rel="alternate" hreflang="fr-BE" href="https://voorbeeld.be/fr/services" />

nl-BE betekent Nederlands voor België, fr-BE Frans voor België. Elke taalversie vermeldt alle versies, ook zichzelf. Wijst een label maar in één richting, dan kan Google het negeren. Een ontwikkelaar kan dit zo instellen dat het automatisch gebeurt voor elke nieuwe pagina.

Het label vertaalt niets, en een hogere plaats in de zoekresultaten geeft het je op zich ook niet. De details vind je in de uitleg van Google.

Echte vertaling en machinevertaling

Tools voor machinevertaling, zoals DeepL, Google Translate of een AI-assistent, leveren snel een eerste versie op. Voor lange, feitelijke teksten is die vaak al behoorlijk. Je bedrijf kennen ze alleen niet: ze weten niet hoe je sector iets noemt, of je je klanten met u of je aanspreekt, of dat het knopje “Boek” over een afspraak gaat of over een boek.

In België komt daar nog iets bij. Belgisch Frans zegt septante en nonante, waar Frankrijk soixante-dix en quatre-vingt-dix zegt. Een Nederlandse tekst uit Nederland klinkt anders in Vlaanderen, al is het maar door woorden als mobieltje in plaats van gsm. Een machine kiest daar niet altijd de juiste vorm, zeker als je dat niet vraagt.

Een werkbare aanpak is een machine de eerste versie laten maken en die laten nalezen door iemand die de taal als moedertaal spreekt en je bedrijf begrijpt. Geef die persoon een korte lijst met je vaste woorden en vertel voor wie de tekst is. Spreek je een taal zelf niet goed, dan kan je de vertaling ook niet zelf beoordelen, en dan is die nalezer des te nuttiger. Voor je homepage, je slogans en je juridische teksten laat je een mens het laatste woord.

Formulieren en juridische pagina’s

Het menu en de homepage vergeet je niet snel. Deze onderdelen schieten er makkelijker bij in:

• De labels van je formulieren, de voorbeeldtekst in de velden, de foutmeldingen en de bevestigingspagina.
• De automatische mail die iemand krijgt na het invullen.
• De cookiemelding.
• Tekst in afbeeldingen, pdf’s om te downloaden en de foutpagina.
• De paginatitel en de korte beschrijving die mensen in Google te zien krijgen.

Een Franstalig formulier moet ook ergens uitkomen waar iemand Frans leest. Test elke taal apart: hier lees je hoe je een formulier test.

Ook je privacyverklaring en je algemene voorwaarden horen in elke taal waarin je klanten bedient. Een privacyverklaring moet begrijpelijk zijn voor wie ze leest, en een Nederlandse tekst helpt een Franstalige bezoeker niet veel. Juridische tekst is ook precies, dus een kleine vertaalfout kan de betekenis veranderen. Laat zo’n vertaling nakijken door een jurist, en vraag meteen welke versie geldt als twee talen elkaar tegenspreken.